Πέμπτη, 22 Απριλίου 2021

Η τροφή της ψυχής

Κοινοποίηση
Απρ 22, 2021

 Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ γιατί νιώθουμε ένα τεράστιο κενό στη ζωή μας. Κάτι φαίνεται να μας λείπει.

Αισθανόμαστε ψυχικά κενοί με κάτι το ανικανοποίητο χωρίς τη σχέση με τον άπειρο Θεό ή τουλάχιστον την αναζήτηση του σε πρώτη φάση.

Μία ψυχή γεμάτη πάθη και σαπίλα. Την αφήνουμε απεριποίητη.

Αγνοούμε ότι της χρειάζεται πνευματική τροφή. Ορισμένοι μάλιστα αγνοούν ακόμη και την ύπαρξή της.

Οι άνθρωποι οι οποίοι βλέπουν τον Πνευματικό ως δικαστή και όχι ως πατέρα φιλάνθρωπο και εικόνα έμψυχο του φιλάνθρωπου Θεού, νομίζουν ότι τα επιτίμια που βάζει ο Πνευματικός, είναι τιμωρίες ανάλογες με τα αμαρτήματά του .

Κατά τη διάρκεια της πνευματικής ζωής, στην προσπάθεια που κάνει ο άνθρωπος για τη θεραπεία του, παρατηρούνται διάφορες παρερμηνείες σχετικά με το ανθρώπινο θέλημα, που όπως είδαμε σε προηγούμενο κείμενο, αποτελεί χαρακτηριστικό της ανθρώπινης οντολογίας και σε καμία περίπτωση δεν ενοχοποιείται μέσα από απλουστευμένες και εσφαλμένες τοποθετήσεις, που μόνο κακό μπορούν να κάνουν και να οδηγήσουν σε αποθάρρυνση του πιστού.

 Είναι αλήθεια πως αν ανατρέξει κανείς στα προηγούμενα άρθρα μας, ιδιαιτέρως τα τελευταία, θα διαπιστώσει ότι είναι αρκετά αιχμηρά και ελεγκτικά, για διάφορες παρεκτροπές που συναντάμε στον Εκκλησιαστικό χώρο. Δεν το επιδιώξαμε συστηματικά αυτό, αλλά προέκυψε εκ των υστέρων, αφού ο σκοπός σε τέτοιες περιπτώσεις, δεν είναι να αναδείξει τι κάνουμε σωστά και καλά, αλλά κυρίως τι πρέπει να διορθωθεί και να αλλάξει, ώστε το καλό να γίνει καλύτερο και το σωστό σωστότερο.

 

Ακούμε μερικές φορές από κάποιους πιστούς να λένε ότι ψάχνουν το θέλημα του Θεού, κατά την διάρκεια της πνευματικής τους ζωής.  Πρέπει να δούμε όμως τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτή την κίνηση και ποιά πνευματική διεργασία κάνει ο άνθρωπος στη διαδικασία αυτής της αναζήτησης.

Μέσα στα πλαίσια της λεγόμενης πνευματικής ζωής, ειδικά στα πρώτα βήματα που κάνει ο άνθρωπος για να συναντήσει το Θεό, εντοπίζεται συχνά το φαινόμενο της παλινδρόμησης. Είτε δηλαδή να προοδεύει, είτε να υποχωρεί στο επίπεδο της πνευματικής του κατάστασης, κάνοντας μία παλινδρομική κίνηση και ως εκ τούτου, αυτό έχει και αντίκτυπο, στη περεταίρω εξέλιξη της σχέσεώς του με το Θεό. Βασικό ρόλο σ' αυτή την κατάσταση, παίζει και το κοσμικό πνεύμα, που συγκρατεί τον άνθρωπο και δεν τον αφήνει να ελευθερωθεί από τα δεσμά της προηγούμενης ζωής, τις αστοχίες, τα πάθη και γενικότερα αυτά που τον είχαν αιχμαλωτίσει, πριν ξεκινήσει τη διαδρομή για να συναντήσει το Χριστό.

Η κατάχρηση της κοσμικής ζωής οδηγεί τον άνθρωπο σε εσωτερική ψυχική πτώση και κατ' επέκταση σε αργό πνευματικό θάνατο.

Ποια διαπαιδαγώγηση δίνουμε στα παιδιά μας ; του Θεού ; την δική μας ; η ένα ανακάτεμα και των δύο ;

Είναι υπαρκτό το φαινόμενο, στη πνευματική ζωή κάποιων ανθρώπων, στα πλαίσια της λεγόμενης υπακοής, να θέλουν ο πνευματικός να σηκώνει την ευθύνη των πράξεών τους.

Ο άνθρωπος γίνεται ένα άβουλο πλάσμα χωρίς προσωπικότητα, το οποίο αισθάνεται ασφαλές όταν μετατοπίζει τις ευθύνες του στον πνευματικό.

Κοινοποίηση
  1. Δημοφιλή
  2. Προτεινόμενα

Ημερολόγιο

« April 2021 »
Mon Tue Wed Thu Fri Sat Sun
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30